.
Showing posts with label कविता. Show all posts
Showing posts with label कविता. Show all posts

Sunday, April 20, 2014

कविता (बेखुसीको नयाँ साल)

बेखुसीको नयाँ साल
.......................
चेस टक्राब गिलासको
नयाँ सालको शुभकामना
सबैको मुखबाट 
उत्तरमा सबैले एकमुष्ट
यहाँलाइ पनि सोहि कामना
दिनहरु राम्रो बितोस, चाहेको पुगोस
आदि आदि
बिचमा 
अनेक थरी सलाद कुखुराको मासु
खसीको मासु , ससेस पोलेर
टिप्छन एक टुक्रा सबैले
हाल्छन मुखमा पुन उहि गन्थन
कति रमाइलो कति उल्लास ,
साहित्यकार चित्याउछन परबार
थप्छन अबुधाबी बाट आएका साहित्यकारले
साँच्चै विशेष भो यो साल
अति रमाइलो भो यो साल
तर
त्यहि बिचमा चेस गरीरको विवश
निराश स्वरमा हस्थेमा हसै गर्छ
भन्छ रमाइलो भो सागर सर
फेरी थपीन्छ रक्सीका पेकहरु
एक दुई तिन गर्दै सबै गीलासमा
सिद्धिन्छ छिन भरमै दुई बोत्तल
लड्नछन भुईमा टिलिङ्
बिचरा (VAT 69) उत्तानो टाङ् पल्टाउछ
कहिल्यै नफर्किने गरेर
अनि
सुरु हुन्छ गजल वाचन
हुन्छ धमाका जम्छ महफिल
कुनै मधुशालमा जस्तो
कुनै ठुलै मासमा जस्तो
अगाडि पछाडि बाट वाह वाह गुञ्जाएमान स्वरुहरु
साँच्चै विशेष कार्यक्रम जस्तो
कुनै अनौठो क्रियाकलाप जस्तो
केहि छिनमा
सकिन्छ नयाँ साल रक्सीको पेक संगै
नयाँ जोस सँगै
तर मैले
त्यो साँझमा
त्यो रमझममा
भेटिन कुनै नयाँ साल
छाएन कुनै उमङ्ग
छोएन कुनै रंगीन स्वप्नाले
किनकी
म गएको बाटो उहि थियो
म फर्केको बाटो उहि थिया
थियो उहि मरुभुमी बगर बाहिर
थियो चिन्ता भोली डिउटिमा कसरी हाजीरी हुने भन्नेमा
अनि उहि नैराश्यता थियो
आज अल्लि धेरै पो भो कि पेक भन्नेमा
अनि
उस्तै शहर, उस्तै बस्ती, उस्तै परदेशीपन
सबै पढ्नुहोस्

Saturday, March 22, 2014

कविता ( दोषी तिमी र म)

दोषी तिमी र म
...................
अतृत्प तिम्रो प्यास,
सँगै झल्केको जवानी,
जवानी भित्रको मोहित पार्ने तत्व,
अनि त्यसैमा झुम्मिएको म 
.
कति रमाइयो त्यो क्षण, 
कति विश्वानीय त्यो पल,
रातमा जुन उदाउदा तिम्रो झल्को,
वनमा कोइली कुहुकुहु गर्दा तिम्रै झल्को,
हावाको हरेक झोका भित्र तिम्रै स्पर्स
धर्ती गंगगनका हरेक बस्तु भित्र तिमी मात्र तिमी ।
.
बिस्तारै फेरियो समय,
कोल्टियो तिम्रो जवानी,
उड्न थाल्यो तिम्रो रंग,
भासीन लागे तिम्रा नयन,
अनि देखिन लाग्यौ उजाड
मरुभूमिको उट जस्तो,
जलाएर फेक्किएको ठुटो जस्तो,
अनि रंगहिन बस्तु जस्तो
.
बिडम्बना
त्यही रंगहिन बस्तुसँगै
त्यही मरुभूमिको उट जस्तै,
तिमीमा बदलियछ मायाका रंगहरू,
टुक्रिएछन प्रेमका मुनाहरू,
भासियछन अथाहा शक्तिहरू
जसलाई
हामी जीउने सहारा मानेका थियौ,
जीवनको अमूल्य र उच्चतम बस्तु मानेका थियौ,
अनि संसारका सबैभन्दा सुन्दर युगल जोडि पनि,
त्यसैले त,
त्यसैले त
आज तिमी अलग छौ,
तिमीसँगै म अलग छु,
अनि हाम्रो मायामा रमाउने,
त्यो चन्द्रमा पनि निष्पात र अधेँरो देखिएका छ,
छाडेका छन हावाका झोकाहरूले स्पर्ष गर्न,
छोडेका छन कोइलीहरू मधुर गीत गाउन,
अनि छोडेका छन नदिहरूमा छालहरू आउन
कारण,
कारण
अलिकति तिमी दोषी छौ,
अलिकति म दोषी छु,
अनि अलिकति यो माया प्रेम दोषी छ,
र अलिकति यो संसार दोषी छ,
वास संसार दोषी छ
सबै पढ्नुहोस्

Saturday, February 8, 2014

****पिल्सिएका शहिदहरू****

****पिल्सिएका शहिदहरू****
छातीमा नेपाल आमाको ध्वज 
मुटुभरी नेपाल नेपालीको माया
अनि मनमा स्वतन्त्र नेपालको कल्पना

चारैतिर नेपाललीको स्वतन्त्रता माथि
नेपालीको बाँच्न पाउने अधिकार माथि
लेख्न पाउने स्वतन्त्रता माथि
कु राजनीति गरेर बसेको गद्धारहले
देशभरी आफ्नै प्रभुत्व जमाएकाहरूले
आफ्नै लेडेढिपी कानूनु बनाउनेहरूले

पिल्सिएको अधिकारलाई स्वतन्त्र बनाउन
हरेक नेपालीको हक अधिकार स्वतन्त्र बनाउन
कानूनलाई सही मार्गनिर्देशन गर्न
र सबैलाई खुलेआम लेख्ने पढ्ने अधिकार दिन

हिडेका थियौ छाती भरी भाला रोपेर
विदशीहस्तक्षेपको प्रतिकार गर्न
ज्यानलाई मृत्यु शैयामा राखेर
मनलाई नेपालीको ढुकढुकीमा साचि राखेर

अनि
अनेक त्याग, बलिदान
र अनेक ज्यानको आहुति दिएर
ल्याएका थियौ प्रजातन्त्र, स्वतन्त्र

र
शहिद बनेर किताबको एक कुनामा
कसैको मन मस्तीष्कमा
अनि सबैको उच्च स्थानमा स्थापित भएका थियौ
तर
बदलिदो समयसँगै
अनेका शहिद भए यहाँ
अनेका मान्छे मारिए यहाँ

कोही गाडिले किचेर
कोही रुखबाट लडेर
कोही भिरबाट खसेर

तर अचम्म
ती पनि शहिद भए हामी जस्तै
ती पनि ठुला मान्छे भए हामी जस्तै
अनि बसे नेपालको एक इतिहासमा
गुनगुनाइ ए नेपालीको एक मनको भित्तोमा
अमर शहिद बनेर

त्यसैले
लाज लागेको छ शहिद हुनुमा
घृणा जागेको छ एक स्वच्छ मान्छे गनिनुमा
वितृष्णा जागेको छ शहिद गेटमा टागिनुमा

किनकि
पछिल्ला पुस्ताले हामीलाई पनि नगाबुन
भिरबाट खसेर अमर भो भनेर
रुखबाट लडेर अमर भो भनेर
अनि खोलाले बगाएर शहिद भो भनेर
बस गाडिले किचेर शहिद भो भनेर 
सबै पढ्नुहोस्

Saturday, January 11, 2014

*****तुहेको मेरो साहित्य****

थरथरी काँपिरहेको हातमा भारी झोला,
गलाभरी सय पत्रि फुलको माला,
निधारमा अनुहारै छोपीने गरी राता टीका
अनि आँखा भरी आश्रुधारा निरन्तर

त्रिभुवन अन्तराष्ट्रिय विमानस्थलबाट
मानिसको घुईचो छिचोल्दै,
परीवारको मायालाई मुटुभरी सँगाल्दै
फेरि छिट्टै आउने बाचा साथ
छिरेको म दुबई भन्ने शरहमा

समयसँगै बदलिदो दुनियामा
दिनानुदिन फेरीने यहाँ नियमहरूमा,
मान्छे नभेटिने यो शहरमा,

आफूलाई निरन्तर धसिरहे यहाँको चर्को घाममा
पसीनाको खोलो बगाए यहाँको माटोमा
आफूलाई पथ्थर र चट्टान जस्तो बनाए यो शहरमा

यहीबाट बचेको थोरै समय
यहाँबाट बचेको केही पल
फेसबुक मार्फत साहित्यमा प्रवेश गरे
गरे यहाँको रंगीन साहित्य जगतमा

निखारे आफूलाई विस्तार बिस्तार
कोमलो मनलाई चिरफार गरे
त्यसलाई प्रस्तुत गरे साहित्यमा
र केही हल्का परीवर्तन गरे साहित्यमा

मेरो साहित्य यात्रा अंकुराउन मात्र लागेको पल
केही लक्ष्यतिर दुगुरिरहेको पल
फेरिए साहित्य नियमहरू,निस्किए नयाँ विधाहरू,
जमिन फाट्ने गरी, आकाश उघार्ने गरी

तर विचरा मेरो सहित्य
निमोठिन लाग्यो पलभरमै
च्यातियो पलभरमै
कोही सिन्का बनेर
काहि छेस्का बनेर
कोही कप्टेरा बनेर
बास यस्तै यस्तै विधा बनेर
सबै पढ्नुहोस्

*****हराएको राष्ट्र निर्माता*********

लगातार परिहेको सिमसिम पानी 
आकाशमा बेला बेला चम्किरहेको बिजुली
गोरखाको डाँडोमा सधैँ सधैँ बहिरहने
चिसो चिसो हावा अनि बादलुले छोपेको चन्द्रमा

झरेको थिए एक हुल सिपाइहरूसँग,
हिडिरहेको थिए देशका सपुतहरूसँग,
कुदिरहेको थिए केही गर्ने आशमा
र विगुल फुकेको थिए युद्धको

चम्चमाउदो खुकुरी हातमा टल्किरहेको थियो,
सिपाइहरूका जोसिला गर्जनहरूले ,
पहाड कापिरहेको थियो,
चराहरू यात्रतत्र भागिरहेका थिए,
थियो त केवल निश्पात र अंधाकार चारैतिर ,

रोकिन मेरो यात्रा शत्रुहरूसँग हार मानेर,
कदम हटाइन दुस्मनहरूसँग हातेमालो गरेर,
झुक्न दिइन गोर्खाको इज्जलाई शिर निहुराएर ,

त्यसैले
पुगे पूर्वमा टिष्टा नदिसम्म,
पुगे पश्चिममा सलतज नदिसम्म,
जोडे चौविसे राज्यलाई एक बनाएर ,
र राखे सुन्दर नाम नेपाल भनेर

समय फेरियो समयको गति फेरियो ,
अनि फेरिए यहाँको भ्रष्ट नेताहरूको मुहार,
अनि थाले देशमाथि गिद्धे नजर लगाउन,
चुठाए मेरो देशलाई पलभरमै,
तुहाए मेरो देशलाई एक एक गर्दै

त्यससँगै
मिल्काए मेरो प्रतिष्ठा मेरो इज्जत ,
मिलाइदिए माटोमा पलभरमै ,
हुत्याए मलाई किताबको पानातिर ,
अनि बिर्सिए मेरो गाथालाई ,
विदेशीहरूको चलखेलमा ,
उनीहरूको लहिलहिमा,

रगतले भिजेको माटो
वीर शहीदहरुको नासो
इतिहासमा कोरिएको चित्र

स्वाभिमानी बादुरको देश भित्र
सुन्छु आज छिमेकीले
माटो मिच्दै छन् रे
नासो खोस्दै छन् रे
चित्र मेट्दै छन् रे
निरन्तर निरन्तर

त्यसलै
अब रहिन म नेपालीहरूको माझ,
हुन सकिन राष्ट्र निर्माता यो देशको,
पुँजिन सकिन म फुल अक्षताले,
अनि जीवन्त बन्न सकिन इतिहासको पानामा,
नेपालीहरूको ढुकढुकि बनेर ,
नेपालीहरूको शान बनेर ,
अनि देशको सच्चा सपुत बनेर ,
बस सच्चा राष्ट्र निर्माता
सबै पढ्नुहोस्

Tuesday, January 7, 2014

कविता (*****म विदेशी भए******)

शुशेली हाली बगिरहने काली नदी
वारिपारि ठुला ठुला पहाडहरू,
माथि पट्टी समथर भू–भाग 
त्यही भू–भाग भित्र रहेको शुन्दर बस्ती,

केही साल पहिले त्यहिँ सुन्दर बस्ती,
हरीयाली फाटहरू, 
कोइलीका मधुर गुञ्जनहरू,
खेतमा पहेलै भएर झुलिरेका धानहरू,
सबैलाई मन मुटुमा सजाएर,
रङ्गीन सपना मुटुमा बोकेर,
शिरमा ढाका टोपी ढल्काएर
विदेश पलाएन भएको म

आज यो विदेशिरहनसहनले,
यहाँ प्रयोग भैरहने मेसेनरी जीवनले,
यहाँको अनेक भाषा भाषीहरूले
अनि मान्छे हराउने शहरको बसाईले

भुलिसके मेरो प्यारो बस्ती
मेरा ती खेतमा झुलेका धानका बालाहरू,
सुमधुर गीत गाउने कोइलीका स्वरहरू,
कलकल बगिरहने काली गंगाका तटहरू,
नेपाली अनि नेपालीको पहिचान ढाका टोपीहरू,
अनि मेरो प्यारो भेष भुसाहरू

त्यसैले
अब बज्ने छैनन नेपाली गीतहरू म भित्र,
हुने छैन ममा नेपाली पन
नेपाली बिरताको गाथा
अनि त्यहाँको रीतिथिति

किनकि
म अब विदेशी भएको छु
मलाई यहाँको रहनसहन मन पर्छ
मलाई यही मान्छे हराउने शहर मन पर्छ
कोदो ढेडोभन्दा बास्मती चामल मन पर्छ
अनि रेप र डिस्को गीतहरूले मन छुन्छ

मलाई माफ गरीदिनु नेपाल आमा
मलाई क्षमा गरीदिनु कला संकृति
मलाई भुलीदिनु मेरा नेपाली सहेलीहरू
बास मलाई रम्म दिनु यही संकृतिमा
यही शहरमा
अनि यही बस्तीहरूमा
सबै पढ्नुहोस्

स्मृति–संग्रहमा


श्रुति–संवेग